همه چیز در مورد موتور توربوشارژ

اگر شما هم جزء علاقه‌مندان به حوزه خودرو باشید، حتماً عبارت موتور توربوشارژ را شنیده‌اید. به طور کلی به پیشرانه‌هایی که حداقل از یک توربوشارژر استفاده می‌کنند، موتور توربوشارژ می‌گویند. این پیشرانه‌ها نیز مانند بسیاری از فناوری‌های دیگر، ابتدا در خودرو‌های مسابقه‌ای استفاده می‌شد. یکی از پیشرانه‌های معروف‌ ساخته شده با بهره‌گیری از این پلتفرم، موتور توربوشارژ فرمول یک بورگوارد بود. در سال ۱۹۵۹ این کمپانی آلمانی توانست با ساخت یک موتور ۴ سیلندر توربوشارژر، تمام جهان را حیرت‌زده کند. موتور به کار رفته در کوپر T51 توسط متخصصان بورگوارد طراحی و ساخته شده بود. در ابتدا این خودرو دارای یک موتور ۴ سیلندر ۲.۵ لیتری بود و در مسابقات اتومبیل‌رانی F2 یا همان فرمول دو شرکت می‌کرد. متخصصان بورگوارد برای اینکه بتوانند این اتومبیل را برای مسابقات فرمول یک آماده کنند، باید توان بیشتری در آن ایجاد می‌کردند. همین موضوع باعث شد که مهندسان این شرکت آلمانی اقدام به استفاده از یک پیشرانه ۵ سیلندری کنند که قادر بود ۱۱۰  اسب بخار نیرو تولید کند؛ اما کافی نبود و برای اینکه بورگوارد بتواند رقبای خود را کنار بزند، نیاز به نیروی بیشتری داشت. بر اساس گفته مورخان حوزه اتومبیل‌رانی، زمان کمی تا شروع مسابقات باقیمانده بود و طراحان این کمپانی نمی‌توانستند بدنه جدیدی برای استفاده از یک پیشرانه حجیم‌تر طراحی کنند. از همین رو مهندسان بورگوارد اقدام به طراحی سیستمی کردند که باعث می‌شد گاز خروجی موتور به فرم دورانی (لوپ) در داخل سیلند‌رها بچرخد تا احتراق‌های حجیم‌تری صورت گیرد و نیروی بیشتری توسط موتور تولید شود. بورگوارد توانست با این سیستم قدرت موتور کوپر  T51  را از ۱۱۰ به ۱۵۷ اسب بخار افزایش دهد و قهرمان دو دوره مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک شود. بسیاری از متخصصان حوزه خودرو معتقد هستند که این سامانه پایه‌ای برای طراحی پیشرانه‌های توربوشارژ امروزی بوده است.